குடும்பமும், கம்யூனிசமும்: ஜெர்மன் கேஸ் ஸ்டடி

குடும்பத்தின் மீதான இடதுசாரிகளின் தாக்குதல் மிக தொன்மையானது.உலகை கட்டுக்குள் கொண்டுவரும் இடதுசாரிகளின் திட்டத்தில் குடும்பம் என்ற அமைப்பை சிதைத்தல் மிக முக்கியமானது. காரல் மார்க்ஸின் காலத்திலேயே குடும்பத்துகெதிரான கம்யூனிஸ்டுகளின் யுத்தம் துவங்கிவிட்டது.எங்கெல்ஸின் சித்தாந்தப்படி குடும்ப அமைப்பு தான் தனியுடமையும் முதலாளித்துவ சமூகமும் நீடிக்க ஒரே காரனம்.தகப்பன் சொத்து பிள்ளைக்கு என்ற அமைப்பு நீடிப்பதால் தான் பனகாரர்கள் தம் பிள்ளைகளுக்கு கோடிகணக்கில் சொத்து சேர்க்கின்ரனர்.பிள்லைகள் இருப்பதால் தான் சொத்து சேர்க்கவே மக்கள் தூண்டபடுகின்றனர்.அதனால் குடும்பத்தை ஒழிக்காமல் தனியுடமையையும், முதலாளித்துவத்தையும் ஒழிக்க முடியாது.

19ம் நூற்றாண்டில் குடும்பத்தை ஒழிக்க எங்கெல்ஸ் கையில் எடுத்த ஆயுதம் "ப்ரீ லவ்".ஒவ்வொரு உரிமைபோரின் இறுதியிலும் "ப்ரீ லவ் கான்செப்ட் மலர்வது தவிர்க்க இயலாதது" என எங்கெல்ஸ் எழுதினார்.இந்த கோட்பாட்டை பல ஜெர்மானிய இடதுசாரிகள் முன்னெடுத்தனர்.ஜெர்மானிய சோஷலிஸ்டு கட்சி பிதாமகர் ஆகஸ்ட் பெபல் எழுதிய Die Frau und der Sozialismus எனும் நூலில் குடும்ப அமைப்பை கடுமையாக சாடிடியிருப்பார்.இதற்கு அன்றைய ஜெர்மன் சமூகமும், அரசும் கடுமையான எதிர்ப்பு தெரிவித்தன.1849,1874,1876 அன்ட் 1894 ஆகிய நான்கு ஆண்டுகளில் "சோஷலிச தாக்குதலிலிருந்து குடும்பத்தை பாதுகாக்கும் சட்டங்கள்" அன்றைய பிரஷ்ய மற்றும் ஜெர்மானிய அரசுகளால் இயற்ரபட்டன.

குடும்பத்துகெதிரான இந்த நீண்ட நெடும்போரை பற்றி இன்னும் விரிவாக எழுத முடியும்.ஆனால் மடல் நீண்டுவிடும் என்பதால் தவிர்க்கிறேன்.இரண்டாம் உலகபோருக்கு பின்னர் குடும்ப அமைப்புகெதிரான ஜெர்மானிய சோஷலிஸ்டுகளின் தாக்குதல் கிட்டத்தட்ட முழு வெற்றியை அடைந்தது.திருமணம் என்ற அமைப்பு ஜெர்மனியில் சிதைய ஆரம்பித்தது.

தாய்,தந்தை,பிள்ளைகள்...இவர்கள் கொண்டது தான் டிரெடிஷனல் குடும்பம்.இத்தகைய குடும்ப அமைப்பு வெற்றி அடைய மொனோகமி (ஒரே ஒருவரை திருமணம் செய்தல்) முறை மிக அவசியமானது.இந்த குடும்ப அமைப்பு தான் ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு அடித்தளம்,ஆதாரம் எல்லாம்.குழந்தைகள் தான் நாட்டின் ஆதாரம்.அந்த குழந்தைகளின் வளர்ப்பு சிறப்பாக அமைய அடிப்படை தேவை அவர்களை பெற்றவர்கள் அந்த குழந்தைகள் வளர்ந்து பெரியவர்களாகும் வரை அவர்களை ஒன்றாக ஒரே கூரையின் கீழே இருந்து வளர்ப்பதே ஆகும்.ஸ்டெப் மதர், ஸ்டெப் ஃபாதர், மற்றும் தனியாக ஒரே ஒரு பெற்றொரால் வளர்க்கபடும் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் தறுதலைகளாக,கிரிமினல்களாக அல்லது ஏழைகளாக வளர்வது தான் யதார்த்தம்.இது நான் கூறுவது அல்ல.ஆராய்ச்சி முடிவுகள் கூறூவது.

http://www.thelocal.de/society/20100729-28831.html

The figures are worrying because single parent families are more likely to live in poverty than those with both a mother and father. In 2009, some 31 percent of single-mother families lived on incomes of less than €1,100 per month – with mothers of children younger than three-years-old especially hard hit.Some 62 percent had incomes of between €1,100 and €2,600 per month. For 31 percent of single mothers, welfare such as Hartz IV unemployment benefits was the main source of income.A separate report from the Federal Statistics Office, titled "Life in Europe," found that in 2008, nearly one in five single-parent families could not afford to properly heat their homes. Nearly three quarters said they were not in a position to pay unexpected bills such as a broken washing machine. More than half said they could not afford a one-week holiday requiring travel once a year.

ப்ரி லவ் கான்செப்ட் இத்தகைய டிரெடிஷனல் குடும்ப அமைப்பை முற்றிலும் சிதைத்து அழிக்கிறது.டீனேஜ் வயதில் அல்லது திருமனமாகாமல் கர்ப்பமுறும் பெண்கள் தம் குழந்தைகளுடன் ஒன்று தனியாக அல்லது இன்னொருவருடன் வாழ்க்கை நடத்தும் நிலைக்கு ஆளாகின்றனர். குழந்தைகளை ஒருவரிடம் பெற்றுவிட்டு இன்னொருவருடன் நடத்தும் வாழ்க்கையில் சிக்கல்கள் வரும்.அந்த வாழ்க்கை வெற்றி அடையும் வாய்ப்பு, அல்லது ஸ்டெப் ஃபாதர் தந்தையை ரிப்ளேஸ் செய்யும் வாய்ப்பு மிக குறைவு.வழக்கமாக இத்தகைய குடும்ப அமைப்புகளில் ஒரு 10 வருட காலகட்டத்தில் ஒரு குழந்தை தன் தாய் நாலைந்து பார்ட்னர்களை மாற்றிகொள்வதை பார்த்துவிடுகிறது.இது அதன் வாழ்வில் சகிக்க இயலாத மன அழுத்தங்களை ஏற்படுத்துகிறது.

இத்தகைய குழந்தைகள் ஏழ்மையிலும், கிரைமிலும் வளர்ந்து நாட்டுக்கு பாரமாக மாறும் வாய்ப்புகளே அதிகம். பெற்ர தாய், தந்தையர் சேர்ந்து வளர்க்கும் குழந்தைகளை விட இந்த குழந்தைகள் மிக டிஸட்வான்டேஜான நிலையில் வளர்கின்றனர்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக ஜெர்மனியில் இத்தகைய பாரம்பரிய குடும்ப அமைப்பு முரை சிதைந்து வருகிறது.இதன் விளைவுகள்:

The number of single-parent families in Germany has risen over the past decade, with nearly one in five mothers and fathers now raising their children on their own, a national "microcensus" revealed Thursday.

• One third of children born out of wedlock (12 Aug 11)
• Still not enough children for the future (4 Aug 11)

திருமணம், கற்பு (ஒருவனுக்கு ஒருத்தி), குடும்ப அமைப்பு ஆகியவற்றை தொலைப்பது ஜெர்மனி எனும் தேசத்தையே தொலைப்பதற்கு சமம்.பாரம்பரிய குடும்ப அமைப்பு முரை வலுவாக இருந்தால் தான் எந்த தேசமும் வெற்றியைடைய முடியும்.அந்த முறை அழிந்தால் எதிர்காலத்தை தொலைத்த தறுதலைகளாக - இப்போது லண்டன் நகரில் வன்முரையை நிகழ்த்தும் ரவுடிகள் போல- தான் பிள்ளைகள் வளரும்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக பாரம்பரிய குடும்ப அமைப்பை கட்டிகாக்கும் கன்சர்வேடிவ் கட்சிகள் ஜெர்மனியில் வலுவாக இல்லை.ஜெர்மானிய கன்சர்வேடிவ் கட்சியை "சோஷலிஸ்ட் லைட்" என தான் அழைக்க இயலும்

குடும்பம், கலாசாரம்,பண்பாடு அனைத்துக்கும் அடிப்படை எது? இறைவன். பக்தி..ஜெர்மானியர்கள் அதையே இழந்து வருகின்றனர். ஆண்டவனையும், பக்தியையும், ஆன்மிகத்தையும் இழந்தால் ஒரு தேசம் அனைத்தையும் இழக்கும். வேறு எதை இழந்தாலும் ஒரு தேசத்தை மீட்க முடியும். ஆண்டவனை இழந்தால் அதை மீட்பது இயலாது.

சிங்கபூரில் லோக்பால் சட்டம்: விளைவுகள்

ஜன்லோக்பாலுக்கு ஒப்பான சட்டம் சிங்கபூரில் 1982ல் அமுல்படுத்தபட்டது.சொல்லபோனால் ஜன்லோக்பால் சட்டம் சிங்கபூர் சட்டத்தை அடியொற்றியது என சொல்லும் அளவுக்கு உள்ளது.இந்த சட்டம் அமுலானதால் சிங்கபூரில் என்ன விளைவுகள் உண்டானது?

ஒரே நாளில் 142 ஊழல் மந்திரிகள் கைது செய்யபட்டனர்

அரசின் அனைத்து மட்டங்களிலும் ஊழல் ஒழிந்தது

சிங்கபூர் இன்று உலகின் நம்பர் ஒன் ஊழல் அற்ற நாடு

இந்தியாவில் இதே போல் நடக்கும் என சொல்ல முடியாது.ஆனால் ஏன் முயற்சிக்க கூடாது?

Jan Lokpal Bill: Singapore Has One So Why Shouldn't We! (updated)

http://rajeshgoradia.com/2011/04/10/the-jan-lokpal-bill-singapore-has-one-so-why-shouldn%E2%80%99t-we/

Filed under: In The News, Opinions & Random Ruminations by Rajesh — 14 Comments

April 10, 2011

There are few fights in the world where the two opposing factions can be this easily labeled as white or black, right or wrong, good or evil.  The fight for the Jan Lokpal Bill is one such rare example. Firstly, its objective is noble. It seeks to curb corruption in the Indian society. Secondly, the movement is unquestionable. It is not politically motivated. It is not going to bring the BJP or any other dubious party to power. It is a revolution led by an honest man and supported by the youth. Thirdly, the proposed Jan Lokpal Bill borrows from proven measures for tackling corruption. As I will demonstrate in this post, the proposed Jan Lokpal Bill is fairly similar to the laws of Singapore (the least corrupt nation of the world according to Transparency International)^[1].

The Singapore Experience

For a nation genuinely seeking to reduce corruption, there can be few better examples to follow that that of Singapore. In 2010, Singapore, along with Denmark and New Zealand, was ranked by Transparency International as the least corrupt nation in the world^[1]. Singapore achieved this position with several synergistic measures (Read: " Eradicating Corruption-The Singapore Experience^[2]", by Mr. Muhammed Ali, Acting Assistant Director in 2000 of the Corrupt Practices Investigation Bureau – CPIB). One among these measures was the establishment of the CPIB for investigating corruption related complaints.

It is interesting to note here that the powers granted to the Lokpal under the proposed bill are similar on several counts to those granted to the CPIB under the Singapore law. On certain counts, the Jan Lokpal Bill does contain debatable provisions but the activists version is surely closer to an ideal law than that of the government.

In the table below, I have compared the proposed version of the Jan Lokpal Bill with the provisions of Singapore's Anti Corruption Law. I have taken pains to ensure that the sources of my information are absolutely genuine. I have hyperlinked my sources so that the reader can verify the authenticity of the information.

A Comparision of the proposed Jan Lokpal Bill & Singapore's Anti-Corruption Law

Proposed Jan Lokpal Bill	Singapore's Anti Corruption Law
The Lokpal will be completely independent of the government. No minister or bureaucrat will be able to influence their investigations [3]	CPIB's independence of action was more or less guaranteed constitutionally[4]. However, it does report to the PM's office.
The Jan Lokpal Bill advocates the inclusion of MPs under the Lokpal.	If there is any allegation against any MP [Member of Parliament] or Minister of assets wrongfully gained or corruptly gained, the CPIB will investigate. [5]
The Jan Lokpal Bill advocates the inclusion of the Prime Minister under the ambit of the Lokpal.	The fine print is slightly different here, but under the Singapore constitution, if the Prime Minister does not grant the permission to investigate, the CPIB can take recourse to the President, thus creating a situation where 'even the Prime Minister can be investigated'. [5]
The Lokpal can receive complaints from the public [3]	Here is an online form that Singapore citizens can use to file a complaint [6]
Deterrence has been provided against frivolous complaints in the form of financial penalties against the complainant [7]	The CPIB has punished those who have tried to take undue advantage of this law. [8]
Lokpal will have complete powers and machinery to independently investigate any officer, judge or politician [3].	The CPIB has complete police powers. It has the power to arrest, investigate and search. Search can also be performed without warrant, if necessary. [9]
It will be the duty of the Lokpal to provide protection to those who are being victimized for raising their voice against corruption [3]	The law guarantees protection of identity to the person reporting the offense [10]
The loss that a corrupt person causes to the government will be recovered at the time of conviction [3]. The usage of the term 'loss caused to government' makes the bill harsher than the Singapore law. However, some penalty in addition to returning the amount of the bribe must be demanded so that it serves as deterrence.	Besides fine and imprisonment, the person convicted of corruption offence will be ordered by the court to return the amount of bribe, which he had accepted in the form of a penalty.[2] The convicted public officer would lose his job, pension and other benefits. [2]
Enhanced punishment – The punishment would be minimum 5 years and maximum of life imprisonment. [11]	The Singapore courts have in the past sentenced corrupt officers investigated by the CPIB to 14 years of imprisonment. [12]. Here the Lokpal Bill is similar in intent i.e. to provide for harsh punishments for offenders, but it perhaps goes too far in mandating a minimum of 5 years imprisonment.
Its members will be selected by judges, citizens and constitutional authorities and not by politicians, through a completely transparent and participatory process [3]	Here the Singapore law differs in application but not on intent. The appointments to the CPIB [13] are made by the President of Singapore who is directly elected [14] by the people, thus reducing the ability of politicians and bureaucrats to influence the selection process.
The Lokpal will have prosecution powers [3].	The CPIB does not have prosecution powers making this point debatable.
Investigations in any case will have to be completed in one year. Trial should be completed in next one year so that the corrupt politician, officer or judge is sent to jail within two years [3]	Here the Jan Lokpal Bill deviates from the CPIB. However, given that the CPIB manages to clear 98% of its cases within 90 days, this does not appear to a highly unreasonable clause. [15]

So Why Is The Government Fighting The Bill?

This analysis brings us to the main point. If the Jan Lokpal Bill appears to be a strong step in the right direction, why is the government fighting it? The fine print of the Jan Lokpal Bill may need to be debated, but why is the government so keen on its version of the bill that makes the Lokpal a toothless body – a body which can work only in an advisory capacity (no police powers) and which can investigate only those complaints forwarded to it by the speaker of the Lok Sabha or the Chairman of the Rajya Sabha.^[16]

The answer to this question is simple. Power. An independent, powerful Lokpal will deprive Indian politicians of their primary source of livelihood – the misuse of power for personal gain. The specter of a strong body with prosecution powers haunts them because they fear accountability.

The Way Forward

Given the lack of strong political leadership, it is unlikely that the government is going to put in serious efforts to pass a bill that greatly diminishes its own power. The passage of this bill appears unlikely without a strong people's movement.

So far, the movement appears to have made an impact. The government has agreed to the demands of 50% representation of civil society activists on the drafting committee for the Jan Lokpal Bill ^[17]. But, the real test lies ahead. As time passes, the movement will lose steam. The politicians know it. They know how to buy time. To be passed into a law, the bill needs to be approved by the parliament and it would be no mean task trying to pass a strong anti-corruption bill through a Lok Sabha whose membership includes 150 members with criminal charges against them ^[18].

This is why it is so important that the movement continues till the end – till the day the bill is passed into a law. The movement for the Jan Lokpal Bill is a spotless movement with a noble objective, advocating a progressive bill and it is worth every bit of the effort we put in.

அய்யய்யோ ரஷ்யா

பால் தெராக்ஸின் "ரைடிங் த ஐயர்ன் ரூஸ்டர் (இரும்புகோழி மேல் சவாரி விடுதல்)" எனும் நூலை படித்து கொண்டிருக்கிறேன். தெராக்ஸ் லண்டன் முதல் பெய்ஜிங் வரை ரையிலில் போய் 1973ல் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியவர்.அவரது "தெ கிரேட் ரயில்வே பசார்" எனும் நூல் டிராவல் ஜெனரில் ஒரு கிளாசிக்.

தெராக்ஸ் அந்த பயணத்தில் தன் பெண்டாட்டிக்கு துரோகம் இழைத்ததை ஒத்துகொண்டார்.ஆனால் வீட்டுக்கு திரும்பி போகும்போது அங்கே தன் பெண்டாட்டி இன்னொருவனுடன் குடும்பம் நடத்துவதை கண்டதும் தெராக்ஸுக்கு கடும்கோபம் வந்துவிட்டது."என் பெட்டில், என் வீட்டில் தவறு செய்வதா/" என அதற்கு சமாதானம் சொல்லிகொண்டு பெண்டாட்டியை டிவர்ஸ் செய்துவிட்டு 1986- 87ல் மீண்டும் லண்டன் டு சீனா பிரயாணம் மேற்கொள்கிறார்.

அவர் அந்த பயணம் மேற்கொள்ளும்போது கோர்பசேவ் அதிபர். தெராக்ஸ் கீவ் நகரை கடந்த ஒரு நாட்களில் அங்கே செர்னோபில் விபத்து ஏற்படுகிறது.ஆனால் அதன் விபரீதம் தெராக்ஸ் மங்கோலியாவை அடைந்தவுடன் தான் தெரிகிறது.

கோர்பசேவ் காலத்து ரஷ்யாவை தெராக்ஸ் விவரிக்கிறார்.மாஸ்கோவின் தெருக்களில் ஓல்கா, நடாஷா எனும் இரு பெண்களுடன் தெராக்ஸ் நடக்கிறார்.வழிகாட்ட வந்த பெண்கள் தெராக்சை ஒரு வீட்டுக்குள் அழைத்து செல்கின்றனர்.



"உனக்கு நடாஷாவை பிடித்திருக்கிறதா?"

"ஆம்"

"அப்ப நடாஷாவை காதலி.ஆனால் சீக்கிரம் அரைமணிநேரத்துக்குள் காதலை முடித்துவிடவேண்டும்"

"ஏன்?"

"அவளுக்கு டேப் ரெகார்டர் வேண்டும்.நாளை அவள் த கணவனுடன் சுற்றூபயணம் போகும்போது பாட்டுகேட்டுகொண்டே காரில் போகணும்.டேப் கடை இன்னும் அரைமணிநேரத்தில் மூடீவிடும்"

டேக்ரெகார்டருக்கு செக்சா என தெராக்சுக்கு பரிதாபம் வந்து "சரி வா செக்ஸ் எல்லாம் வேண்டாம் நானே டேக் ரெகார்டரை வாங்கி தருகிறேன்" என கடைக்கு கூட்டி போகிறார்.அங்கே போய் பார்த்தால் 20 டாலருக்கு அமெரிக்காவில் கிடைக்கும் டேப்ரெகார்டர் அங்கே 200 டாலர் என விற்கிறது.காரணம் ரஷ்யாவில் அப்போது அதற்கு அத்தனை தட்டுபாடு.

200 டாலரை இழக்க விரும்பாத தெராக்ஸ் நைசாக தப்பித்து ஓடிவிடுகிறார்.

"மாஸ்கோவின் தெருக்களில் நடக்கும்போது எல்லா பெண்களும் என்னையே பார்ப்பது போல் உணர்வு" என எழுதுகிரார் தெராக்ஸ்."அங்கே அப்போது சற்று நல்ல உடை அணீந்த வெளிநாட்டுகாரன் என்றால் அவன் பணம் உள்ளவன் என கருதி அத்தனை மவுசு.என்னை பார்க்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் "வா டீலை முடிக்கலாம்" என ஏதோ பிசினஸ் பார்ட்னரை பார்ப்பது போல் தான் பார்த்தனர்" என்கிறார் தெராக்ஸ்.

லண்டன் கலவரம்: நலன்புரி ராணிகளின் காட்டுமிராண்டிதனம்

லண்டனில் கலவரம் நடக்கிறது என எல்லோருக்கும் தெரியும்.ஏன் நடக்கிறது என யாருக்கும் தெரியாது.காரணம் பொலிட்டிகல் கரெக்ட்னஸ் கருதி ஊடகங்கள் இதில் அடக்கி வாசிப்பதுதான்.

லண்டனில் நடப்பது இனக்கலவரம் அல்ல.கருப்பர், வெள்ளையர் என அனைவரும் சேர்ந்து தான் கலவரம் செய்கின்றனர்.இதில் ஆசியர்கள் தாக்கபட்டது உண்மை.ஆனால் இது ஆசியர்களுக்கெதிரான கலவரமும் அல்ல.



லண்டனில் வேலை வெட்டி இன்றி, அரசாங்க காசில் நலன்புரி திட்டங்கள் மூலம் பலனடைந்து, நாட்டுக்கு பாரமாக, வீட்டுக்கு சுமையாக உலாவும் இளைஞர் கூட்டம் இருக்கிறது.இந்த தண்டசோற்று தடிராமன்களுக்கு உழைப்பு என்றால் என்னவென்றே தெரியாது.படித்து, வேலைக்கு போய், கல்யாணம் செய்துகொண்டு குழந்தைகளை பெற்றுகொண்டு நாட்டையும், வீட்டையும் முன்னேற்றும் எண்ணம் இவர்களுக்கு இல்லை. வயதுவரும் வரை அப்பன் , அம்மாவிடம் காசை பிடுங்கி கொண்டு பள்ளிக்கு போகாமல் கஞ்சாவும் தண்ணியும் அடித்துகொண்டு, வயது வந்து அப்பன் அம்மா துரத்தி விட்டதும், அரசிடம் வேலை இல்லாதவர்களுக்கு கொடுக்கபடும் உதவி போன்ற நலன்புரி திட்டங்கள் மூலம் கிடைக்கும் உதவிகளை பெற்றுகொண்டு, அந்த காசில் பிளாக்பெர்ரி, ஐபோனை வாங்கிகொண்டு திரியும் படிக்காத/உழைக்காத முண்டங்கள் அடங்கிய கூட்டம் தான் இது.இதுகளுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் தண்ணி அடித்து கொண்டு ரோட்டில் கலவரம் செய்து இரவானால் தன்னை போல இன்னொரு முண்டத்திடம் காசுவல் செக்ஸ் வைத்துகொண்டு காலையில் மீண்டும் ஓபி அடிப்பது.

ஆசிய நாடுகளில் ஏழைகள் உண்டு.ஆனால் அவர்கள் கனவிலும் இம்மாதிரி வன்முறைகளில் இறங்குவதில்லை.காரணம் அவர்கள் உழைக்கும் வர்க்கம்.உழைத்தும் ஏழையாக இருக்கும் வர்க்கம்.அம்மா, அப்பா, அண்ணன்,தங்கை என குடும்ப சூழலில் வளர்ந்தவர்கள் ஆசியதேச ஏழைகள்.லண்டனிலிம் பிர ஐரோப்பிய தேசங்களிலும் இதுபோல உழைத்தும், போதிய வருமனாமின்றி ஏழைகளாக இருப்பவர்கள் உண்டு.ஆனால் இந்த வன்முறையில் ஈடுபடும் லண்டன் மாநகர நகர்புற இளைஞர்கள் ஏழைகளாக இருக்க காரணம் அவர்களின் சோம்பேறிதனமும், உழைக்க,படிக்க மறுப்பதும்தான்.இவர்களை கட்டுபடுத்த வீட்டில் தாய்,தகப்பன் என ஒரு குடும்பம் இல்லை.அல்லது அப்படி இருந்தாலும் அவர்கள் சொல்பேச்சை இவர்கள் கேட்பது இல்லை.

இதுகள் படிக்காமல் இருக்க காரணம் ஏழ்மை அல்ல.அரசு அங்கே இலவச கல்வியை அளிக்கிறது.இதுகள் வேலைக்கு போகாம்ல் இருக்க காரணம் வேலை இல்லா திண்டாட்டம் அல்ல.சோம்பேறிதனம்.இந்த சோம்பேறிதனத்துக்கு உரமூற்றி வந்த நலன்புரி திட்டங்களை சமீபத்தில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியால் ப்ரிட்டிஷ் அரசு குறைத்ததும் இந்த மிருகங்கள் கலவரத்தில் இறங்கிவிட்டன.இதுகள் பணக்காரர்களின் கடைகள், வீடுகள் ஆகியவற்றை அடித்து உடைத்து தம் இயலாமையை வெளிகாட்டுகின்றன.இது வர்க்க போராட்டம் கூட அல்ல. இது அவர்களுக்கு நல்ல பொழுதுபோக்கு.கொள்ளை அடிக்க கிடைத்த நல்ல வாய்ப்பு.இதுவரை விடியோ கேம்ஸில் செய்ததை எல்லாம் நிஜத்தில் செய்ய கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பு.





இந்த மிருகங்கள் (மிருகம் என கலவரம் செய்வதால் மட்டும் சொல்லவில்லை.தின்றுவிட்டு படிக்காமல்/உழைக்காமல் சுற்றி திரிவதால் சொல்வது) கலவரம் செய்ய அடிப்படையில் நோக்கம் "பணகாரர்களுக்கு எங்களால் என்ன செய்ய முடியும்" என்பதை காட்டுவதே.

லிபரல்களின் மூடதனமான நலன்புரி திட்டங்கள் இப்படிப்பட்ட சோம்பேறி கூட்டத்தை தான் நாளடைவில் வளர்த்து விடும். அப்புறம் இம்மாதிரி வாழ்க்கையை தொலைத்த இளைஞர் கூட்டம் மிருகங்களாக தெருவில் அலையும்.

மீடியா பொலிட்டிகல் கரெக்ட்னஸ் கருதி இதை சொல்வதில்லை."ஏதோ கலவரம்ந் அடக்கிறது" என மொட்டையாக எழுதுகிரார்கள்.

London rioters: 'Showing the rich we do what we want'

http://www.bbc.co.uk/news/uk-14458424



Two girls who took part in Monday night's riots in Croydon have boasted that they were showing police and "the rich" that "we can do what we want".

The pair who were drinking wine looted from a local shop at 09:30 BST on Tuesday morning, spoke to the BBC's Leana Hosea.

Croydon was one of several areas plagued by unrest on Monday night, on a third night of riots in the capital.

There were also violent scenes in several other English cities.

பின் தங்கும் தென்மாநிலங்கள்

ஐடி, சட்டம் ஒழுங்கு, போஸ்ட் லிபரலிச பொருளாதார வளர்ச்சி என கடந்த 10 - 15 ஆண்டுகளாக வட மாநிலங்களை தாண்டி வளர்ந்த தென்னகம் இன்று மீண்டும் பின் தங்குவதாக தெரிகிறது.அதிலும் தமிழகத்தின் நிலைமை மிக கவலைக்கிடம்.

இது குறித்து மெக்கின்ஸி நிறுவனம் அளித்த அறிக்கை:

கடந்த 2005 முதல் 2010 வரை தேசிய வளர்ச்சி விகிதம் 8.7%.தென்னக வளர்ச்சி விகிதம் 7.85%.

அதில் கர்னாடகா.8.7% என தேசிய சராசரியை தொட்டது.கேரளா 8.1% என கொஞ்சம் பரவாயில்லை நிலை.தமிழ்நாடும், ஆந்திராவும் 7.4% வளர்ச்சியை மட்டுமே அடைந்தன,.

ஒப்பீட்டளவில் மிக பின் தங்கி இருந்த பிகாரும், மத்திய பிரதேசமும் இக்காலகட்டத்தில் 16% மற்றும் 14% வளர்ச்சியை அடைந்தன. குஜராத், ஹரியான ஆகியவை ஆரோக்கியமான முறையில் 11.3% வளர்ச்சியை அடைந்தன.

இதுபோக தென்மாநிலங்களில் சூழல் கெட்டுவருவதாக மெக்க்சின்ஸி நிறுவனம் கவலை தெரிவிக்கிறது.தெலுங்கானா விவகாரம் ஆந்திராவின் வளர்ச்சியை பாதிப்பதாகவும், கர்னாடகாவில் அரசியல் சூழல் மிக கவலை அளிப்பதாகவும் கூறும் மெக்கின்ஸி அறிக்கை தமிழகத்தில் வரலாறு காணாத ஊழல்களும், இலவச திட்டங்களும், மின்சார பற்ராகுறையும் தமிழகத்தை வரும்காலத்தில் கடுமையாக பாதிக்கும் என தெரிவிக்கிறது. தமிழகத்தின் மின் தட்டுபாடு மிக்க கவலை அளிக்கும் விஷயம் என கூறும் மெக்கின்ஸி தமிழகத்தின் மின் உற்பத்தி 7000 மெகா வாட் தான் எனவும் ஆனால் மின் தேவை 12000 மெகா வாட் எனவும் கூறுகிறது.

தென்னாட்டை விட வடநாட்டில் ஊழல் குறைவு எனவும் தென்னகத்தின் வளர்ச்சியை ஊழலே தின்று தீர்த்துவிடும் எனவும் தெரிய வருகிறது.

மெக்கின்ஸி வார்னிங் பெல்லை அடித்து விட்டது. தமிழக மக்கள் விழிக்காவிடில் விரைவில் வீழ்ச்சி காத்துள்ளது.

Courtesy: http://www.outlookindia.com/article.aspx?277941