Thursday, June 04, 2015

சமணத்தின் வரலாறு

ஜைனத்தின் வரலாறு





ஜைன மதத்தின் உண்மையான ஸ்தாபகர் என மகாவீரரைக் கூறலாம். இவரது காலம் சுமார் கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டு. ஆனால் மத ஸ்பாபகரான இவரை கடைசி தீர்த்தங்கரர் என ஜைனர்கள் கருதுகிறார்கள். இவருக்கு முன் 23 தீர்த்தங்கரர்கள் இருந்ததாக கூறுகிறார்கள். ஜைனர்கள் வரலாற்றை எடுத்துக்கொண்டால் மகாவீரருக்கு முன் இருப்பதெல்லாம் நம்பகமானதாக தெரியவில்லை. உதாரணமாக ரிஷபதேவர் 2 மைல் உயரம் இருந்ததாகவும், பலகோடி ஆண்டுகள் அவரது ஆயுள் இருந்ததாகவும் கூறுவார்கள். ஆனால் பின்னாளில் ஒவ்வொரு தீர்த்தங்கரரின் ஆயுளும் குறைந்துகொண்டே வந்து பார்சுவநாதர் எனும் மகாவீரருக்கு முந்தைய தீர்த்தங்கரர் கிமு 8ம் நூற்ராண்டில் பிறந்து 100 ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்ததாக குறிப்புகள் உள்ளன. மகாவீரருக்கு முன் இருந்த தீர்த்தங்கரர்களில் இவர் மட்டுமே வரலாற்று நாயகனாக இருக்கும் வாய்ப்புகள் உள்ளன. பிறர் கற்பனை கதாபாத்திரமாக இருக்கலாம்

பேராசிரியர் ஜேகோபி முதலானோர் பார்சுவநாதரையே உண்மையான ஜைன மத ஸ்தாபகராக கருதுகிறார்கள். பார்சுவநாதர் ஜைனர்களுக்கு நான்கு விதிகளை விதித்தார்

எவ்வுயுரையும் துன்புறூத்தலாகாது
உண்மை பேசவேண்டும்
திருடகூடாது
சொத்து வைத்திருக்ககூடாது

பார்சுவநாதர் ஜைன துறவிகளை மேலாடையும், கீழாடையும் அணிய அனுமதித்தார். அவர்கள் திருமணத்தை தடுக்கவில்லை. மகாவீரர் ஒருபடி மேலே போய் ஐந்தாம் விதியாக "திருமணம் செய்யாதிருத்தல்" என்பதையும் கொண்டுவந்து சன்னியாசிகள் உடையையும் துறக்கவேண்டும் எனக்கூறினார். ஆக பார்சுவநாதரை ஜைன மதத்தின் ஸ்தாபகர் என்றால் மகாவீரரை அதன் சீர்த்திருத்தவாதி என அழைக்கலாம்.

ஜைனத்தின் பழைய நூல் ஒன்று இந்த சீர்திருத்தங்களால் ஜைனமதத்தில் பிளவு ஏற்பட்டதாக குறிப்பிடுகிறது. மகாவீரர் காலத்துக்கு பின் மகாவீரரின் சீடரான கவுதமர் என்பவரும் கேசின் எனும் பார்சுவரின் சீடரும் சந்தித்து பேசி இந்த வேறுபாடுகளை ஆராய்ந்தார்கள். இன்றைய ஸ்வேதாம்பரர் எனும் ஆடை அணியும் ஜைனர்கள் பார்சுவநாதரின் வழி வந்தவர்கள் என்றும் திகம்பரர்கள் மகாவீரரின் வழி வந்தவர்கள் எனவும் கருதலாம் என சில வரலாற்று ஆய்வாசிரியர்கள் கருதினாலும் இந்த இரு பிரிவுகளில் உருவான காலகட்டம் மிக பிந்தைய காலகட்டம் என்பதால் இது எந்த அளவு உண்மை என்பது சந்தேகத்துகுரியது

ஜைனர்களுக்கும், பவுத்தர்களுக்கும் இடையே அன்று நல்லுறவு நிலவவில்லை. மகாவீரரும், புத்தரும் சமகாலத்தவர் என கருதபட்டாலும் மகாவீரர் புத்தர் தன் பிரசாரத்தை துவக்கு முன்பே இறந்துவிட்டார் என கூறலாம். அதற்கேற்றார்போல ஜைன நூல்கள் பவுத்தம் பற்றி எதுவும் கூறவில்லை எனினும் பவுத்த நூல்கள் ஜைனர்களுக்கும், பவுத்ததுக்கும் இடையே எழுந்த விவாதங்களை குறிப்பிடுகின்றன. மகத நாட்டின் சக்ரவர்த்தி அஜாதசத்ரு மகாவீரரை பலமுறை தரிசித்து ஜைனர் ஆனதாக ஜைன இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. மகாவீரர் 30 ஆண்டுகள் பிகாரில் கிழக்கும், நெடுக்குமாக பிரச்சாரம் செய்து மகதப்பேரரசில் பலரை மதம் மாற்றியிருந்தார்.

ஆனால் பவுத்தநூல்கள் அஜாதசத்ரு மகாவீரரிடம் பல கேள்விகளை கேட்டு விடை தெரியாமல் குழப்ப நிலையில் ஜைன மதத்தில் இருந்து வந்ததாகவும், மகாவீரரின் மரணத்துக்கு பின் புத்தரிடம் அக்கேள்விகளுக்கு விடை கிடைத்ததால் அவர் புத்த மதத்துக்கு மாறியதாகவும் கூறுகின்றன.  உபாலி நாட்டரசர் ராஜகிருஹர் எனும் சமணர் புத்தரையே சமண சமயத்துக்கு மாற்றமுயன்றதாகவும் தெரிகிறது. ஆனால் புத்தர் அவரது கேள்விகளுக்கு எளிதில் விடையளித்து அவரை பவுத்த சமயத்துக்கு மாற்றிவிட்டார்.

ஆனால் இதனால் எல்லாம் அன்று சமணர்களுக்கும், பவுத்தர்களுக்கும் இடையே மோதல் இருந்ததாக பொருள் கொள்ள முடியாது. இந்துமதம் பெரும்பான்மையாக இருந்த காலகட்டத்தில் இவ்விரு மதங்களும் தம் மதத்தை பரப்ப முயன்றன. அதில் சில சமயம் ஒரே நபரை இரு மதங்களும் குறிவைத்ததால் சில விவாதங்கள் எழுந்தன

பின்னாளில் பவுத்தம் ஜைனத்தை விட பெரும் செல்வாக்கு பெற்ராலும் ஜைனம் பவுத்தத்திடம் இருந்து தன்னை காத்துக்கொண்டது. ஆனால் மகாவீரரின் காலகட்டத்தில் மகாவீரருக்கு போட்டியாக மூன்றாவது நாத்திக மதம் ஒன்று எழுந்தது. அதுவே ஆசிவக மதம்

ஆசிவக மதத்தின் ஸ்தாபகர் கோசலர் ஆவார். பிறப்பால் பிராமணரான இவர் துவக்கிய ஆசிவக மதம் குறித்து இன்று நேரடியான எந்த நூலும், தகவல்களும் நம்மிடம் இல்லை. ஆசிவகம் குறித்து தெரிவதெல்லாம் ஜைன, பவுத்த, இந்து சமய நூல்கள் மூலமே

மகாவீரரின் காலக்ட்டத்தில் ஆசீவகம் பெருமளவில் வளர்ந்தது. கோசலர் கோசாலை எனும் மாட்டு தொழுவத்தில் பிறந்தவர். அதனால் அவருக்கு கோசாலர் என பெயர். அவர் மகாவீரரின் அத்யந்த சீடராக ஆறுவருடம் இருந்தார். அதன்பின் மகாவீரருக்கும் அவருக்குமிடையே பிரிவு ஏற்பட்டது. அதன்பின் மகாவீரரிடம் தான் கற்றதை வைத்து கூட மேலும் சில விஷயங்களை சேர்த்து ஆசிவக மதத்தை துவக்கினார் கோசாலர். சிராவஸ்தி நகரில் அவரது செல்வாக்கு பெருமளவில் பெருகியது. பல சமணர்கள் ஆசிவக மதத்தில் சேர்ந்தார்கள். மகாவீரர் சிராவஸ்தி நகருக்கு விஜயம் செய்து கோசாலரை எதிர்கொள்ள சென்று அவரை வாதில் முறியடித்ததாகவும் அதன்பின் கோசாலர் மரணமடைந்ததாகவும் ஒரு குறிப்பு உள்ளது. ஆனால் ஜைன இலக்கியங்கள் கோசாலருக்கு இறப்புக்குபின் மறுபிறப்புக்களில் நேரவிருக்கும் மிகப்பெரும் தண்டனைகளை மகாவீரர் உரைப்பதாக கூறுவதாக் இவ்விரு மதங்களுக்கும் இடையே சுமுக உறவு நிலவவில்லை என அறியலாம்.

கோசாலருக்கு பின் மகாவீரருக்கு எதிராக ஜைனமதத்தில் இருவர் புரட்சி செய்தார்கள். ஒன்று அவரது மகளை மணந்த மருமகனான ஜமாலி என்பவர். அவர் மகாவீரரை விட்டு பிரிந்து தனியே ஒரு மதத்தை துவக்கினார். ஆனால் அவரும் விரைவில் இறந்துவிட அம்மதமும் அழிந்துவிட்டது. அதன்பின் திசகுத்தர் எனும் சீடர் மகாவீரரின் சில கொள்கைகளை பற்றி கேள்வி எழுப்பினார். ஆனால் திசகுத்தர் மனம் மாறினாலும் இறுதிவரை மனம் மாறாமல் ஜமாலி ஜைனராக இல்லாமல் எதிர்ப்புநிலையிலேயே மரணம் அடைந்ததாக ஜைன நூல்கள் கூறுகின்றன

கோசலரின் எதிர்ப்பை பதினாறு வருடம் சமாளித்து வென்றார் மகாவீரர். சிறு மதம் எனும் நிலையில் இருந்த சமணம் ஒரு அரசியல் மாற்றத்தால் மிகப்பெரும் மாற்றம் கண்டது. அன்றைய இந்தியாவின் வல்லரசு மகதம். அதன் மன்னர் பிம்பிசாரர். அவர் மகன் அஜாதசத்ரு. தந்தையைகொன்று ஆட்சிக்கு வந்த அஜாதசத்ரு தன் பிழையால் மனம் கலங்கி நின்ற சமயம் மகாவீரரின் உபதேசத்தால் மனம் மாறி சமணர் ஆகிறார். சமணமதம் அதன்பின் பெருவளர்ச்சியைக்காண்கிறது.

மகாவீரரின் மரணத்துக்கு பிந்தைய சமணத்தின் வரலாறு அடுத்த பதிவில்.....

Wednesday, April 15, 2015

நடுவட்ட சீனர்கள்

நடுவட்ட சீனர்கள்

19ம் நூற்றாண்டில் மலேயாவிலும் ப்ரிட்டிஷ் ஆட்சி இருந்தது. இந்திய கைதிகளை அந்தமானுக்கும், பர்மாவுக்கும் நாடுகடத்தியது போல மலேயாவில் போராடிய சீனர்கள் சிலரை இந்தியாவுக்கு நாடுகடத்தினார்கள் ப்ரிட்டிஷார். அவர்களை நீலகிரியில் சிறையில் அடைத்தார்கள்.

1868ம் ஆண்டு நீலகிரி ஜெயிலில் இருந்த சீனர்கள் சிலர் ஜெயிலை உடைத்துவிட்டு தப்பி ஓடினார்கள். போலிஸ் சிலரை துரத்திப்பிடிக்க, சிலர் கடைசிவர அகப்படவே இல்லை. அதன்பின் ப்ரிட்டிஷ் அரசிடம் மன்னிப்பு கேட்டு சீன கைதிகளை நீலகிரியிலேயே குடியமர்த்தியது ப்ரிட்டிஷ் அரசு. அவர்களுக்கு நீலகிரி தமிழ்பறையர் இனத்தை சேர்ந்த பெண்களை திருமணமும் செய்து வைத்தார்கள் ப்ரிட்டிஷார். இந்த தம்பதியினர் நீலகிரி மாவட்டம் நடுவட்டம் முதல் கூடலூர் வரை இருந்த பகுதிகளில் வசித்தார்கள்.

இவர்களை ஆராய்ச்சி செய்ய சென்ற எட்கார் தர்ஸ்டன் அவர்களை புகைப்படம் எடுக்க வரச்சொல்லி அழைப்பு விடுத்தார். வழக்கமாக தர்ஸ்டன் இந்தியர்களுக்கு புகைப்படம் எடுக்க இரண்டு முதல் எட்டணா வரை கொடுப்பது வழக்கம். ஆனால் சீனர்கள் "எங்களுக்கு காசு வேண்டாம். போட்டொ கொடுங்கள்" என கேட்டுவாங்கிக்கொண்டார்கள்.

அவர்களது குழந்தைகள் தாயின் கருநிறமாக இல்லாமல் தந்தையின் மஞ்சள் நிறத்தில் இருந்ததாக தர்ஸ்டன் குறிப்பிடுகிறார். இடுங்கிய கண்கள், தட்டைமூக்கு என மங்கோலிய சாயல் அக்குழந்தைகளிடம் இருந்ததாம். காலஓட்டத்தில் அக்குழந்தைகள் நீலகிரியின் பறையர் சமூகத்திலேயே கலந்துவிட்டார்கள். அவர்களை பின்னாளில் தேடிக்கண்டுபிடிக்க நடந்த முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை

Monday, February 09, 2015

வாதாபி கொண்டான்

கிபி 600 முதல் 900 வரை தென்னக வரலாறு மூன்று பேரரசுகளின் வரலாறாக இருந்தது. சாளுக்கியர், பல்லவர் மற்றும் பாண்டியர்.

சாளுக்கிய வரலாறு புலிகேசியுடன் துவங்குகிறது. சாளுக்கியர் வடகர்நாடகத்தின் வாதாபியை தலைநகராக கொண்டு ஆண்டவர்கள். பாதாமி மராட்டியத்துக்கு பக்கமாக இருப்பதால் சாளுக்கியரை மராட்டியர் என கூறுவோர் உண்டு. இருந்தாலும் சாளுக்கியர் கர்நாடகாவை சேர்ந்த க்ஷத்திரிய வம்சத்தவர்கள். கல்வெட்டுக்களை கன்னடமொழியிலும், சமஸ்கிருதத்திலும் எழுதினார்கள். கர்நாடகத்தைசேர்ந்த கடம்ப அரசின் சிற்றரர்களாக இருந்த சாளுக்கியர்கள் முதலாம் புலிகேசி காலத்தில் கடம்பர்களை அடித்துவிரட்டிவிட்டு ஆட்சியைப்பிடித்தார்கள். கிபி 540ம் ஆண்டு புலிகேசி மன்னர் ஆட்சிக்கு வருகிறார்.

ஆட்சிக்கு வந்த புலிகேசி செய்த முதல் வேலை அஸ்வமேத யாகம் செய்தது. அஸ்வமேத யாகம் செய்தால் அவர் மாபெரும் சக்ரவர்த்தி எனப்பொருள். அந்த யாகத்தைசெய்து முடித்து சுற்றுவட்ட சிற்றரசுகளை எல்லாம் தன் ஆட்சியில் சேர்த்துவிட்டு நிமிர்ந்தால் வடக்கே வலிமையான ஹர்ஷரின் ராஜ்யமும், தெற்கே பல்லவரின் ராஜ்ஜியமும் தான் இருக்கிறது. இப்படி ஒரு பேரரசை உருவாக்கிவிட்டு அவர் இறக்க அவர் மகன் இரன்டாம் புலிகேசி ஆட்சிக்கு வருகிறார். இரண்டாம் புலிகேசி மன்னர் சாளுக்கிய வரலாற்றில் மிகபுகழ் பெற்றவர். அவர் ஆட்சிக்கு வந்ததும் தெற்கே தன்பார்வையைத்திருப்புகிறார்.

கோசலம், கலிங்கம் எல்லாம் எதிர்ப்பின்றிசரணடைகின்றன. ஆந்திராவில் வெங்கிபகுதியில் தன் தம்பி விஷ்ணுவர்த்தனை ஆட்சியில் அமர்த்தி கீழசாளுக்கிய ஆட்சியை ஏற்படுத்துகிறார். அதன்பின் பல்லவர்கள் மேல் படைஎடுக்கிறார். காஞ்சிக்கு அருகே 15 மைல் தூரத்தில் உள்ள புள்லலூரில் நடந்தபோரில் மகேந்திரவர்மன் தோற்றுப்போய் காஞ்சிகோட்டைக்குள் பதுங்கிகொள்கிறார். கோட்டையை முற்றுகையிட்டு அது வீழும் சமயத்தில் வடக்கே நர்மதை ஆற்றைகடந்து ஹர்ஷரின் படைகள் வருவதாக தகவல் கிடைக்க முற்றுகையை முடித்துகொண்டு புலிகேசி வடக்கே விரைகிறார். பெரும்போருக்குபின் வடக்கே நர்மதை நதிக்கரையில் கிபி 620ம் ஆன்டுவாக்கில் ஹர்ஷரை தோற்கடிக்கிறார்.அதன்பின் குஜராத், மராட்டியம்,கோவா எல்லாம் அவர் ஆட்சியின்கீழ் வருகிறது. தெற்கே மகேந்திரவர்மர் தப்பிபிழைத்த போதும், அது பல்லவர்களுக்கு தீராத அவமானமாக மாறுகிறது

புலிகேசி இப்படி ஹர்ஷர் முதல் பல்லவர் வரை இந்தியாவில் அனைத்து மன்னர்களையும் வென்று ஈடியணையற்ற மன்னராக விளங்குகிறார். பாரசிக மன்னர் குஸ்ரு அரண்மனைக்கு தூதர்களை அனுப்புகிறார். அவர்களும் புலிகேசி மன்னரின் அரண்மனைக்கு தூதர்களை அனுப்புகிறார்கள். இந்த சூழலில் பல்லவ நாட்டில் கிபி 630 வாக்கில் நரசிம்மவர்மர் ஆட்சிக்கு வருகிறார். அவர் ஆட்சிக்கு வந்ததும் மீண்டும் புலிகேசி படை எடுக்கிறார். ஆனால் இம்முறை பல்லவர்கள் மணிமங்கலத்தில் நடந்த போரில் வெற்றி பெறுகிறார்கள். சாளுக்கியர் படை தோற்று ஓடவும், விடாத நரசிம்மவர்மர் அவர்களை வாதாபி வரை துரத்திச்செல்கிறார். கிபி 642 வாக்கில் நடந்த கோர யுத்தத்தில் வாதாபி வீழ்கிறது. புலிகேசி மன்னர் போரில் இறக்கிறார். பல்லவர்கள் வாதாபியில் நிகழ்த்திய அழிவால் அந்த நகர் அதன்பின் சாளுக்கியர் தலைநகர் ஆகவே இல்லை.

அதன்பின் நரசிம்மவர்மர் சேரர்கள், பாண்டியர்கள், சிங்களளர்கள், களப்பிரர் என பலரை வென்று தென்னகத்தின் இணையற்ற மன்னர் ஆகிறார். அழிவின் விழிம்பில் நின்ற சாளுக்கியபேரரசில் சிற்ரரசர்கள் ராஜ்ஜியம் நடக்கிறது. இந்த சூழலில் இரண்டாம் புலிகேசியின் மகன் சாளுக்கிய விக்கிரமாதித்தன் தன் தாய்வழிப்பாட்டன் கங்கமன்னர் துர்வினீதன் உதவியுடன் எதிரிகளை முறியடித்து சாளுக்கிய அரசை தன் கட்டுபாட்டில் கொண்டுவருகிறார்.

இப்போது நரசிம்மவர்மர் இறந்து அவரது மகன் இரன்டாம் மகேந்திரவர்மன் ஆட்சியில் இருக்கிறார். போர் மூள்கிறது. பான்டியர் மாறவர்மனுடன் கூட்டணி ஏற்படுத்தி பல்லவர் மேல் படை எடுக்கிரார் விக்கிரமாதித்தர். கங்கநாடு அருகே நடந்தபோரில் பல்லவர்கள் தோற்க பல்லவமன்னர் இரன்டாம் மகேந்திரவர்மர் உயிர்துறக்கிறார். அவர் மகன் பரமேச்வரவர்மன் ஆட்சிக்கு வருகிறார். ஆனால் விக்கிரமாதித்தர் படை காஞ்சியை நெருங்க பரமேஸ்வரவர்மர் உறையூருக்கு ஓடுகிறார். உறையூர வரை அவரை விரட்டிசெல்கிறார் விக்கிரமாதித்தர். திருச்சி அருகே பெருவளநல்லூரில் பாண்டியர்- சாளுக்கியர் கூட்டணி அணிதிரண்டு பல்லவரை எதிர்கொள்கிறது.

மாபெரும் இக்கூட்டணியை எதிர்கொன்ட பல்லவர் படை பேரதிசயமாக வெற்றி அடைகிறது. இந்த வெற்றி வரலாற்று ஆசிரியர்களுக்கு வியப்பை அளிப்பதாகும். பெரும்தோல்வி உறுதி என்ற நிலையில் இருந்த பல்லவர்கள் பெருவெற்றி அடைகிறார்கள். இப்போரின் இறுதியில் சாளுக்கிய விக்கிரமாதித்தன் படுதோல்வி அடைந்து நிர்வானமாகதப்பி ஓடியதாக பல்லவரின் கல்வெட்டு குறிக்கிறது. 

இதன்பின் விக்கிரமாதித்தனின் மகன் வினயாதித்தன், பேரன் விஜயாதித்தன் ஆட்சி நடக்கிறது. இவர்கள் தெற்கே படைஎடுக்கவில்லை. அதன்பின் கிபி 733ம் ஆன்டுவாக்கில் இரண்டாம் விக்கிரமதித்தன் ஆட்சிக்கு வருகிறார்.இவரது ஆட்சியின் போது சிந்து பகுதியில் அரபியர்கள் ஆட்சி ஏற்படுகிறது. அவர்கள் தென்னகத்தின் மேல் படை எடுக்கையில் சாளுக்கிய விக்கிரமாதித்தர் அவர்களை முறியடிக்கிறார்.

அப்போது பல்லவநாட்டை இரண்டாம் பரமேஸ்வரமர்வர் ஆள்கிறார். இம்முறை கங்கமன்னர் எரியப்பர் உதவியுடன் சாளுக்கியர் பல்லவர்கள் மேல் படை எடுக்கிரார்கள். போரில் பரமேச்வரவர்ம கொல்லபட காஞ்சி சாளுக்கியர் வசமாகிறது. முதல்முறையாக சாளுக்கியர் படை காஞ்சியில் நுழைகிறது

வாதாபியை எரியூட்டியதற்கு பழிவாங்குவார் என கருதபட்ட நிலையில் காஞ்சியின் கோயில்கள், சிற்ப அழகுகள் விக்கிரமாதித்த மன்னரின் மனதைகொள்ளைகொள்கிறது. நகரேஷு காஞ்சி என அழைக்காப்ட்ட சிறப்பு மிகுந்த நகர் காஞ்சி. அதை எரியூட்ட மனம் வராது கைலாசநாதர் கோயில் உள்ளிட்ட காஞ்சிமாநகர கோயில்களுக்கு ஏராளமான பொன்னை வழங்கி, காஞ்சி மக்களுக்கும் ஏராளமான தானதருமங்களை செய்து அதை கைலாசநாதர் கோயிலில் அதை ஒரு கன்னடகல்வெட்டிலும் பதித்துவிட்டு வாதாபியை எரித்தற்கான பழியை இப்படி அன்பால் தீர்த்துவிட்டு பல்லவநாட்டை விட்டு அகன்றார் சாளுக்கிய விக்கிரமாதித்தர்.