Tuesday, October 17, 2006

199.பகுத்தறிவின் பரிணாம வளர்ச்சி-I

ஆத்திகம் மற்றும் நாத்திகம் குறித்து சுவாரசியமான விவாதம் நடைபெற்று வருகிறது. ஆத்திகம் மற்றும் நாத்திகம் இடையேயான இந்த மோதல் எத்தனை பழமையானது என அனைவரும் அறிவீர்கள். தத்துவஞான உலகில் இந்த மோதல் இன்னும் தொடர்கிறது. புதிய பெயர்களில் இந்த பழைய விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன. இதை ஒரு நீண்ட தத்துவ தொடராக எழுதலாமா என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. பார்க்கலாம்...எல்லாம் நீங்கள் தரும் ஆதரவை பொறுத்தது:-) ஆத்திகம் என்ற மெடாபிஸிக்ஸ் தத்துவ உலகை பல ஆயிரம் வருடங்களாக ஆண்டு வந்தது. "பெரியவர்கள் சொன்னால் பெருமாள் சொன்னது மாதிரி" என்பது தான் இத்துறையின் உண்மை அறியும் முறை. அதாவது மதிப்புக்குரிய மனிதர் ஒருவர் ஒரு கருத்தை சொன்னால் அது உண்மை. அப்படிப்பட்ட மனிதர்களுக்கு சாமியார், ரிஷி, அவதாரம், இறைதூதர் என பெயரிட்டு அழைத்து வந்தனர் மக்கள். அதன்பின் இதை கேள்விக்குள்ளாக்க வந்தது பகுத்தறிவு.(Rationalism) "காண்பதும், உணர்வதுமே உண்மை" என இது உரைத்தது. மனிதன் தன் அறிவால், பகுத்து ஆராயும் திறனால் உண்மையை அறிய முடியும் என இது நம்பியது.வோல்டேர்(1694 - 1778) போன்ற அறிஞர்கள் பகுத்தறிவு சுடரை மேற்கெங்கும் பரப்பினர். தற்போது வலைப்பூக்களில் நடந்து வரும் விவாதம் எனக்கு இந்த காலகட்டங்களில் நடந்த விவாதத்தை தான் நினைவுபடுத்துகிறது. தத்துவ ஞான துறை மெடாபிஸிக்சையும், பகுத்தறிவையும் தாண்டி வெகுதூரம் வந்துவிட்டது. இந்த இரண்டு கோட்பாடுகளும் தப்பு என்று சொல்லி இப்போது பல புது கோட்பாடுகள் வந்துவிட்டன. பகுத்தறிவின் பிரச்சனை என்னவென்று சொல்கிறேன். "ஒரு கருத்தை கேட்டால் அதை யார் சொன்னார்கள் என்பது முக்கியமல்ல. அது உண்மையா, பொய்யா என ஆராய்ந்து முடிவெடு" என்றது பகுத்தறிவு. மனிதனின் ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கும் திறனுக்கு எல்லைகள் உண்டு. இப்போது தினம், தினம் பல விஞ்ஞான ஆராய்ச்சி முடிவுகள் வெளிவந்து கொண்டுள்ளன. அவை எல்லாம் உண்மையா, பொய்யா என நம்மால் ஆராய்ந்து பார்க்க முடிவதில்லை. அப்படிப்பட்ட விஞ்ஞான அறிவும் திறனும் யாருக்குமே கிடையாது. ஆனால் அவை பொய் என நாம் யாரும் நம்புவதில்லை. விஞ்ஞானிகள் சொல்கின்றனர், ஜர்னல் ஆப் பிசிக்சில் வந்திருக்கிறது அத்னால் அது உண்மை எனத்தான் நாம் நினைக்கிறோம்.இல்லை அதெல்லாம் பொய் அவற்றை எல்லாம் ஆராய்ந்து பார்த்துதான் முடிவெடுப்பேன் என நாம் யாரும் சொல்லுவதில்லை. ஜர்னல் ஆப் பிசிக்சில் வந்திருக்கிறது. சோதனை செய்யாமலா அவன் அதை வெளியிட்டிருக்க போகிறான்?என நம்பிக்கொண்டு அதை ஏற்பது தான் நடந்தது. ஆக "பெரியவர்கள் சொல்வது உண்மை" என மெடாபிசிக்ஸ் சொன்ன வழிக்குத்தான் பகுத்தறிவும் வந்து நின்றது. மேலும் சிலவற்றை ஆராயும் சக்தியே மனிதனுக்கு கிடையாது. உதாரணத்துக்கு 19ம் நூற்றாண்டில் ஜீன்களை பற்றி ஆராய வசதியோ, திறனோ நமக்கு கிடையாது. அப்போது யாராவது ஜீனை பற்றி நம்மிடம் சொல்லியிருந்தால் பகுத்தறிவு அதை ஆராயவே முடியாமல் அது பொய் எனத்தான் சொல்லியிருக்கும். (உடனே இதை வைத்துக்கொண்டு 'கடவுளை ஆராயும் திறன் மனிதனுக்கு இன்னும் வரவில்லை' என்ற ஜல்லியை யாரும் அடிக்காதிர்கள் சாமிகளா..இதை பற்றி பின்வரும் அதியாயங்களில் எழுதுகிறேன்:-)) ஆக பகுத்தறிவில் குறைபாடுகள் உண்டு என்பதால் அதை கைகழுவி விட்டுவிட்டு தத்துவஞான துறை கையில் எடுத்தது ஜெர்மன் ஐடியலிசம். ஜெர்மானிய தத்துவஞானிகள் இத்துறையை ஆர்வத்துடன் பரப்பினர். மெடாபிசிக்ஸ்-->பகுத்தறிவு-->ஜெர்மன் ஐடியலிசம் என உண்மையை அறியும் ஞானத்தேடல் தொடர்ந்தது. 201வது பதிவில் தொடர்கிறேன்.....
Post a Comment